hennep muesli repen

Hennep muesli blokken

Alle seizoenen Glutenvrij Lactosevrij Tussendoor

hennep muesli repen

hennep muesli repen

 

Twee weken geleden ben ik dertig geworden. Dertig, dat klinkt zo anders dan negenentwintig; zoveel ouder. Ik voel mij niet oud, gelukkig. Ik voel mij fysiek zelfs jonger dan toen ik negenentwintig was. Ik heb bergen (nee echt hele alpen tot en met de Himalaya) meer energie! (Sinds dat ik anders ben gaan eten en leven om mijn hormonen in balans te krijgen.) Zo erg vind ik het niet, dat ik dertig ben geworden. Het zegt mij niet meer zoveel.

Al heb ik geloof ik wel een beetje last van het dertigersdilemma, wat dat dan ook mag zijn. Nee ik heb geen last van crisis of een dip, geen dilemma in negatieve zin. Wel ben ik veel aan het nadenken de laatste tijd, over wat ik met mijn leven wil. Dat ervaar ik positief eigenlijk. In grote lijnen ben ik heel tevreden met mijn leven. Ik prijs mijzelf ontzettend gelukkig met mijn relatie, ik ben samen met de man met wie ik oud wil worden. Onze relatie is gewoon heel goed. Ik ben tevreden met mijn werk, zeker als ik kijk naar van waar ik heb moeten komen. Ik ben zeker niet waar ik wil zijn, niet helemaal gelukkig met mijn werk, maar ach ik heb nog lang genoeg om daar te komen. Met mijn gezondheid gaat het de goede kant op en daar ben ik ontzettend gelukkig mee. Het proces is nog gaande, om balans in mijn lichaam te vinden. Maar het blijft gaande, en dat is fijn. (En soms heb ik even een ‘terugval’, als ik even van mijn nieuwe leefstijl afstap.) Ik ben blij dat yoga in mijn leven is gekomen, het biedt mij lichamelijk, geestelijk en sociaal heel veel goeds. Ik ben blij met lieve familieleden en vrienden die ik heb.

Mijn leven ziet er nu niet uit, zoals ik tien jaar terug had gehoopt. Toen hoopte ik dat ik met mijn dertigste in een koophuis zou wonen, getrouwd zou zijn en een kind zou hebben. Toen nam ik aan dat bepaalde lichamelijke klachten op mijn dertigste verdwenen zouden zijn, hopende dat ze ‘puberaal’ waren. Het leven is anders gelopen; ik heb pech gehad op het gebied van werk en financiën. Mijn lichamelijke klachten komen voort uit hormonale problemen die terug te voeren zijn op insuline resistentie. Die dingen zijn eenmaal niet anders, ik wil niet treuren over het verleden en denken ‘wat als ik zus of zo had gedaan’. Wel is het zo dat dingen gewoon anders zijn gelopen dan ik had gehoopt en dat ik mede daardoor dingen in het leven anders ben gaan waarderen.

Daar ben ik de laatste tijd zo mee bezig: wat waardeer ik in mijn leven? Wat is van waarde en verdient meer aandacht? Waar zou ik minder waarde aan mogen hechten? Het komt overigens niet alleen doordat mijn leven anders is gelopen dan ik had gehoopt, dat ik mij deze vragen stel. Ik denk dat ik ze nu ook stel, omdat ik de laatste tijd goed in mijn vel zit. Ik ervaar behoefte aan die reflectie. Ik denk ook dat ik deze vragen stel, omdat de omgeving ze aan mij stelt. Zeker als je de ogen niet wil sluiten voor de problemen van de aarde en de onethische kwesties op de wereld, dan kan je niet anders dan deze vragen stellen. Maar ook ontwikkelingen in de maatschappij, als sociale media en de snelheid waarmee we leven, maken de behoefte des te groter om even pas op de plaats te maken.

In die zin heb ik last van het dertigersdilemma, of dilemma’s. Waar verlang ik nu echt naar? Dat huis met die moestuin buiten de stad, of ben ik toch meer gehecht aan Utrecht dan ik dacht? Hoeveel wil ik eigenlijk werken en wat betekent dat voor onze inkomsten? Het is niet dat ik nu de optie heb om te kiezen, qua werk heb ik nu even geen keuzeruimte en mede dat maakt dat we sowieso wel blijven wonen waar we zitten. Maar toch, het zijn wel dingen waar ik op reflecteer. Ook een kinderwens vind ik best een lastig ding. Altijd heb ik geroepen dat ik kinderen wil en op zich is dat nog steeds zo. Maar ik denk er niet meer zo lichtelijk over. Er zijn grote problemen op de wereld; wil ik kinderen met die problemen opzadelen? Met een wereld die mogelijk rampzalig is? Want het is wel een feit dat de generaties voor ons en onze huidige generatie de wereld kapot maken. De generatie na ons mag de zooi opruimen, als dat überhaupt nog mogelijk is. Tot zo ver de grote vragen.

Maar ook andere vragen stel ik mijzelf. Hoe ver gaan Dennis en ik in onze keuze om biologische landbouw te ondersteunen en wat vraagt dat van onze portemonnee? Waar wil ik mijn vrije tijd in stoppen? Zijn er nog andere kwaliteiten in mijzelf die ik wil ontwikkelen? Weet ik eigenlijk wel zo goed wat ik qua carrière wil, is dat misschien toch niet een beetje anders dan ik had gedacht? Vind ik het überhaupt wel zo belangrijk? Misschien focus ik mij nu liever niet op de toekomst en meer op het hier en nu.

Wellicht doet het bovenstaande lijken alsof ik onzeker in het leven sta, of ongelukkig. Alsof het dertigersdilemma in negatieve zin is toegeslagen. Dat is absoluut niet waar. Ondanks dat er een hoop in mijn leven is ‘mislukt’ als ik door de ogen van mijn jonge ik naar mijn huidige leven zou kijken, ben ik gelukkiger dan ik ooit ben geweest! Ik denk dat het komt doordat ik langzaam leer met meer compassie, zelfzorg en meer mindful in het leven te staan. Vanuit dat content zijn is er ruimte om te ademen, om echt stil te staan bij het leven. Zo simpel is dat nog niet. Reflectie vraagt tijd. Het voelt  wel goed.

 

hennep muesli repen

hennep muesli repen

hennep muesli repen

 

Goed, dit zijn wel genoeg overdenkingen voor een blogpost. Op naar het recept. Vroeger als kind was ik gek op mueslirepen. Van die kant en klare uit de winkel. Mijn moeder kocht ze regelmatig voor mij, ik was er dol op. Vol met suikers zaten die mueslirepen van die supermarkt en dat zitten ze nu nog steeds trouwens. Na even van de mueslirepen afgekickt te zijn geweest, ben ik ze een paar jaar terug zelf gaan maken. Stukken gezonder, met volle granen, noten, pitten, gedroogd fruit, kokosolie en honing. Toen ik ruim een half jaar terug besloot mijn voedding aan te passen, om mijn lichaam in balans te brengen, moest ik echter concluderen dat ook deze mueslirepen te gesuikerd waren voor mij. Ik kan bijzonder slecht tegen bloedsuikerschommelingen. Ik heb het recept voor de mueslirepen dus wat aangepast. Er zitten nog steeds ingrediënten in die ik niet goed verdraag: havermout, banaan, gedroogde abrikozen en honing. Echter veel minder dan in mijn oorspronkelijke mueslirepen. In plaats daarvan zitten er nu meer gezonde vetten en eiwitten in, in de vorm van hennepzaad. Normaal gesproken vermijd ik banaan zeer strikt en gebruik ik honing en havermout enkel als ik eens een cake o.i.d. bak. Per muesliblok zit er echter zo weinig banaan in, en naar verhouding zoveel vet, dat mijn bloedsuikerspiegel aardig stabiel blijft. Jee! (Nu moet ik wel zeggen dat ik ze niet dagelijks eet, maar af en toe.) Wat verder leuk is aan deze mueslirepen: ze zijn super lekker; ze bewaren heel goed (twee weken in de koelkast of langer in de vriezer); ze vullen goed en geven langzaam hun energie af. Jeee!

 

Hennep muesli blokken

Voor zo’n 18 blokken uit een ovenschaal van circa 20×30 cm
(of neem een derde van de ingrediënten voor een ovenschaal van 20×20 cm)

Ingrediënten

  • 3 el chia zaden + 9 el water
  • 60 g kokosolie
  • 90 g honing of ahornsiroop
  • 3/4 tl kaneel
  • snuf vanille poeder
  • 3 bananen (liefst een beetje rijp)
  • 240 g hennepzaad
  • 210 g havermout
  • 180 g gedroogde ongezwavelde abrikozen (in stukjes gesneden)
  • 150 g zonnebloempitten
  • 120 g amandelen, in stukjes gehakt
  • 60 g kokosrasp

Instructies

  1. Verwarm de oven voor op 150 °C graden.
  2. Meng het chiazaad en water in een kom, zet dan opzij.
  3. Neem een kleine pan en doe hierin de kokosolie, honing, kaneel en vanille. Verwarm boven laag vuur totdat de ingrediënten zijn gesmolten en vermengd.
  4. Prak de bananen met een vork tot puree. Neem een grote kom en meng hierin de bananen met het honing-kokosolie mengsel. Voeg het chiazaad mengsel toe, roer door elkaar. Voeg vervolgens de overige ingrediënten toe. Roer alles goed door elkaar.
  5. Spreid een vel bakpapier in een bakvorm van 20×30 cm. Giet het muesli mengsel in de bakvorm en druk het mengsel goed aan. Bak het gedurende 25-30 minuten in de oven, totdat het goudbruin is.
  6. Laat de muesli minstens een half uur afkoelen in de bakvorm. Haal het vervolgens uit de vorm en plaats het op een snijplank. Snijdt de muesli in repen of blokken. Je kunt de repen/blokken een week of twee bewaren in de koelkast. Je kunt ze ook heel goed invriezen.

 

hennep muesli repen

Geen reacties

Schrijf een reactie